Mózg agenta: który model wybrać, Claude, GPT czy Grok
Claude Sonnet 5.5, Opus 5.5, GPT-5.6 Terra, GPT-6 Luna czy Grok 4.7? Do czego jest każdy mózg agenta, od jakiego planu i ile kosztuje prosta wiadomość.
Przy dużym zadaniu agent DomaAI nie musi robić wszystkiego sam. Może się sklonować, zlecić część pracy subagentom z rolami albo zwołać zespół agentów, który pracuje równolegle nad wspólnym celem. Klony i subagenci są od planu Base, zespoły tylko w Lopus Pro od planu Plus, a przy prostych pytaniach agent odpowiada sam, bo tak jest szybciej i taniej.
Trzy sposoby dzielenia pracy
Rozmowę zawsze prowadzi Twój agent, ten z konfiguratora. Gdy zadanie da się rozłożyć na części, może wezwać pomocników. Każdy pomocnik ma własny kontekst i własne narzędzia, pracuje osobno i oddaje agentowi wynik. Odpowiedź dla Ciebie składa Twój agent.
| Pomocnik | Kim jest | Jak pracuje | Od planu |
|---|---|---|---|
| Klon | kopia Twojego agenta: Twoje instrukcje i wszystkie narzędzia | robi wydzieloną część pracy tak, jak zrobiłby to agent, i oddaje raport | Base |
| Subagent | badacz, wykonawca, weryfikator, pisarz albo własna rola | dostaje jedno samodzielne zadanie i oddaje raport | Base |
| Zespół | co najmniej 2 członków, każdy z rolą, narzędziami i modelem | członkowie pracują naraz, ze wspólną tablicą zadań i wiadomościami | Plus, tylko Lopus Pro |
Dobrze wiedzieć. Przełączniki klonów i zespołów są w konfiguratorze agenta w aplikacji na iPhone'a i iPada (od wersji 0.1.19). Tryb agentowy, czyli wybór mózgu, Lopus i Lopus Pro, klony, subagenci i zespoły agentów, udostępniamy stopniowo. W przeglądarce tych ustawień na razie nie ma.
Klon: kopia Twojego agenta
Klon to Twój agent w drugim egzemplarzu. Dostaje Twoje własne instrukcje z profilu i wszystkie narzędzia, którymi agent pracuje w tej turze, poza wzywaniem kolejnych pomocników. Agent klonuje się, gdy dzieli własną pracę na równoległe kawałki, np. sprawdza oferty w trzech miastach naraz albo opisuje pięć produktów, każdy w osobnym wątku.
Każdy klon robi swoją część i oddaje raport. Agent łączy raporty w jedną odpowiedź, więc w rozmowie dostajesz jeden spójny wynik, a nie kilka osobnych wiadomości.
Subagenci i ich role
Subagent to pomocnik do jednego zadania. Agent może użyć gotowej roli:
- badacz szuka w internecie i na stronach, zbiera fakty ze źródłami, a czego nie znalazł, mówi wprost;
- wykonawca pracuje na plikach i w piaskownicy albo na maszynie Komputera: kod, skrypty, konwersje, i sprawdza wynik, zanim go zgłosi;
- weryfikator sprawdza dowodowo, czy zadanie jest zrobione: uruchamia kod, otwiera stronę, czyta plik, niczego nie poprawia i kończy werdyktem OK albo BRAKI;
- pisarz redaguje tekst albo dokument z materiałów, które dostał, bez szukania w sieci;
- klon, czyli kopia agenta opisana wyżej.
Agent może też opisać własną rolę: nazwę, np. „Analityk cen” albo „Tłumacz umów”, instrukcję i zestaw narzędzi.
Subagent nie widzi Twojej rozmowy. Agent przekazuje mu samodzielne zadanie i potrzebne materiały, a dostaje z powrotem raport: ustalenia, dowody i braki, a nie surowe wyniki wyszukiwań. Subagent nie zleca pracy dalej. Gdy części zadania są od siebie niezależne, agent wzywa kilku subagentów naraz, np. trzech badaczy na trzy tematy, i wszyscy pracują równolegle.
Każdemu pomocnikowi agent może dać inny model: szybszy do zbierania informacji i prostych przeróbek, mocniejszy do analizy, kodu i trudnych wniosków, albo model innej firmy, żeby dostać niezależną drugą opinię. Domyślny model pomocników ustawiasz w kroku „Mózg agenta”, w wierszu „Klony i subagenci”. Opisuje to wpis o mózgu agenta.
Zespoły agentów
Zespół to kilku agentów pracujących jednocześnie nad jednym celem. Twój agent opisuje cel, powołuje członków, każdego z nazwą, instrukcją, narzędziami i modelem, i rozpisuje zadania na wspólną tablicę. Zadania mogą zależeć od siebie, np. analiza rusza dopiero po zebraniu danych.
Członek zespołu bierze zadanie z tablicy, wykonuje je, odhacza z wynikiem, czyta wiadomości od pozostałych i bierze następne. Członkowie mogą pisać do siebie nawzajem. Kto czeka na cudzą pracę, jest wstrzymany i nie generuje kosztów, dopóki zadanie, od którego zależy, się nie skończy. Na koniec Twój agent dostaje stan tablicy z wynikami i krótkie raporty członków, a z nich składa odpowiedź.
Zasady zespołów:
- działają tylko w Lopus Pro, od planu Plus;
- zespół ma co najmniej 2 członków, a górną granicę wyznacza plan: 3 w Plus, 4 w Pro i 6 w Max;
- w jednej turze agent zwołuje najwyżej jeden zespół;
- członkowie, tak jak subagenci, nie widzą rozmowy i nie zwołują własnych zespołów.
Agent sięga po zespół tylko wtedy, gdy praca naprawdę się dzieli, np. research z kilku stron, analiza i dokument na końcu. Do jednego wątku wystarczy mu subagent. Ogólną ideę pracy wielu agentów wyjaśnia wpis o systemach Multi-Agent.
Limity według planu
| Plan | Klony i subagenci na turę | Zespół agentów |
|---|---|---|
| Free | brak | brak |
| Base | 3 | brak |
| Plus | 4 | do 3 członków |
| Pro | 6 | do 4 członków |
| Max | 10 | do 6 członków |
Limit klonów i subagentów obowiązuje w Lopusie i w Lopus Pro. Zespoły są tylko w Lopus Pro. Gdy agent wyczerpie limit pomocników w turze, składa odpowiedź z tego, co już ma.
Gdzie widać pracę pomocników
W czacie jest jeden orb: Twój agent. Klonów i członków zespołu nie zobaczysz jako osobnych orbów, ich pracę pokazuje okno procesu. Dotknij wiersza procesu z logo i czasem pracy, np. „Pracował 18 s · 2 działania”, a od dołu otworzy się arkusz „Proces” z sekcjami „W toku” i „Zakończone”. Podczas pracy arkusz odświeża się na żywo.
- Karta „Zespół” ma etapy „Liderzy”, „Wykonawcy” i „Synteza”. Przy każdym etapie jest licznik, np. 2/4, i rząd kwadracików: szare oznaczają skończoną pracę, niebieskie trwającą, pomarańczowe błąd, a puste oczekującą. Dotknięcie etapu rozwija tabelę z kolumnami „Agent”, „Tokeny” i „Czas”.
- Karta „Subagenci” ma etap „Zadania” z licznikiem, np. 1/2. Każdy subagent i klon to w nim jedna pozycja opisana zadaniem, które dostał.
Pod kartami pomocników są zwykłe działania agenta, np. wyszukiwanie w sieci albo czytanie strony, każde z czasem trwania. Cały arkusz opisuje wpis o oknie procesu.
Przełączniki w konfiguratorze
W kroku „Kto ma mi pomagać?” są dwa przełączniki. Oba są domyślnie włączone.
- „Klony i subagenci” pozwala agentowi dzielić pracę na kopie siebie i pomocników z rolami. Działa od planu Base, a w Free ma kłódkę z napisem „Base”. Gdy go wyłączysz, agent pracuje sam i nie zwołuje też zespołów.
- „Zespoły agentów”, z opisem „Przy dużych zadaniach zwołuje zespół specjalistów.”, działa od planu Plus w Lopus Pro. Gdy go wyłączysz, agent nadal może korzystać z klonów i subagentów.
Na tym samym ekranie wybierasz „Domyślny tryb”: Lopus albo Lopus Pro. Model, na którym pracują pomocnicy, ustawiasz krok wcześniej, w „Mózgu agenta”. Wszystko zmienisz później w Konto → „Twój agent”.
Kiedy dzielenie pracy się nie opłaca
Pomocnicy kosztują. Każdy klon i subagent to osobna praca modelu, często z własnymi wyszukiwaniami, a turę w trybie agentowym rozliczamy według zużycia. Dlatego agent nie woła pomocników do wszystkiego:
- na pytanie, na które zna odpowiedź, np. wyjaśnienie, poradę, krótki tekst albo proste obliczenie, odpowiada od razu, sam i bez narzędzi;
- gdy wystarczy jedno wyszukiwanie albo jeden plik, robi to sam, bo subagent jest dla co najmniej dwóch niezależnych wątków albo dłuższej pracy w jednym wątku;
- zespół zwołuje tylko wtedy, gdy praca dzieli się na kilka ról.
Jeśli zależy Ci na niskim koszcie, ustaw w kroku „Mózg agenta” model pomocników na „Szybsze i tańsze” albo pracuj w Lopusie, gdzie zespołów nie ma. Gdy w ogóle nie chcesz pomocników, wyłącz „Klony i subagenci”. Czym różnią się oba tryby, opisuje wpis Lopus czy Lopus Pro, a jak liczy się koszt tury, wpis o kredytach.
Od czego zacząć
Zostaw oba przełączniki włączone, a model pomocników na „Automatycznie”. Daj agentowi zadanie, które naturalnie dzieli się na części, np. „Porównaj ceny trzech zestawów w pięciu sklepach i zrób tabelę z najlepszą ofertą”. W trakcie otwórz arkusz „Proces” i zobacz, ilu pomocników powołał agent i ile trwała ich praca.
Jeśli wynik Ci odpowiada, ale koszt jest za wysoki, przełącz pomocników na „Szybsze i tańsze”. Dłuższe prace, które nie muszą skończyć się od razu, w Lopus Pro możesz oddać do pracy w tle. Opisuje to wpis o zadaniach w tle.
